Skip to content

Dinsdagochtend. Om 6:52 uur sta ik blauwbekkend op het station. De trein komt stipt op tijd voorrijden. Mijn stappenplan van A (Helmond) naar B (Utrecht) hoef ik niet aan te passen. Heerlijk! Goed voorbereid, kopje koffie mee in de coupé en de uitnodiging zit geprint in mijn rode map. Verkeerde map meegenomen…… mag ik straks dan wel naar binnen zonder uitnodiging?

Van de krant die voor mij op de bank is achtergelaten, springen de gele letters direct in het vizier: Prins Harry op de knieën. Een politiek correct interview met de prins en zijn aanstaande. Voor dit huwelijk trekt Meghan haar Suit uit. Ze geeft het acteren op voor de liefde. Iedereen lijkt gelukkig.

Van elkaar willen leren

De opkomende zon verlicht de kerktoren van de Sint Janskerk. Op een bankje zit ik te bellen en deel ik al de eerste verhalen van de dag, totdat ik de gracht afloop richting de Boothstraat. De groene letters van The Story Connection nodigen mij uit om het prachtige pand midden in Utrecht te betreden. Ik ga een dag tegemoet met mensen die allemaal van elkaar willen leren over storytelling: verhalen, workshops, zin heb ik in de nieuwe inzichten die binnen op mij wachten.

Udo loopt mij tegemoet. Hij ziet een beetje witjes. Gezonde spanning. Vandaag deelt Udo zijn verhaal. Over wat storytelling hem gebracht heeft, over verbinden van binnen met buiten, over betekenis. Het is muisstil in de zaal wanneer Udo vertelt. Zonder plaatjes, zonder poespas, alleen woorden. Schijnbaar moeiteloos maakt hij met muziek de verbinding naar de workshop die hij ’s middags geeft. Een workshop over muziek en hoe je daarmee op ‘verhaal kunt komen’.

Storytelling is een proces

Zelf sluit ik aan bij de workshop van Annet Scheringa. “Wanneer je met storytelling of verhalen in een organisatie aan de slag gaat, realiseer je dan dat verhalen een middel zijn om iets voor elkaar te krijgen. Storytelling is een proces.” De kleur van de organisatie is van invloed op hoe je je doel wilt bereiken: waarom zet ik verhalen in? Wat is de context? Daarna pas kun je nadenken over welke vorm van storytelling je in gaat zetten, hoe je een goed narratief klimaat schept. Wat werkt echt?

Met rode wangen zit ik weer in de trein richting huis. Het was een mooie dag. Buiten geven de eerste kerstlampjes al licht aan de donkere avond. In mijn hoofd geef ik kleur aan onze klanten, aan verschillende organisaties, zodat we straks nóg beter samen kunnen werken aan de weg naar hun doel.

Dorien
Groep5700

 

Dit vind je misschien ook leuk
Rush,Hour
Zondagavond, 19.00 uur Ik bereid zoals iedere week mijn week voor. Er staan twee workshops op de agenda. Beide workshops gaan over klantreizen*. De ene over de klantreis in brede zin, bij de andere ga ik inzoomen op een touchpoint* uit de klantreis. Op de achtergrond, een kamer verderop, hoor ik een bekende voetbalcommentator een eenzijdig gesprek voeren met mijn man, die onderuit ligt op de bank (zondagavondmodus). Een mooi moment om een aantal mails te beantwoorden en mijn workshops van dinsdag en vrijdag te gaan voorbereiden. Dinsdagmiddag, 15.00 uur...
Naamloos-3
Gisteren begon als een gewone doordeweekse donderdag in mei. De lucht was grijs, het regende onophoudelijk en op de talrijke snelwegen richting Aarle-Rixtel stond het verkeer vast. Niets nieuws onder de zon, ook niet op ons kantoor. Het toetsenbordgetik werd slechts af en toe overstemd door een overgaande telefoon, de bonenmaler van ons koffieapparaat of – iets vaker – een Outlook-bliepje als er weer een mail binnenkwam van een bedrijf dat ons wilde laten weten begaan te zijn met onze privacy. Niemand, helemaal niemand, had kunnen voorspellen dat de dag...