Geluk in het klein. Of juist in het kwadraat?

Geluk in het klein. Of juist in het kwadraat?

Iedereen die in de zorg werkt weet hoeveel wetten, regels, protocollen, richtlijnen, voorschriften etc. er zijn die meestal gaan over zaken die niet mogen, kunnen of niet de bedoeling zijn. Natuurlijk is daarvan een aantal belangrijk om levensbedreigende situaties te voorkomen. Er zijn echter ook genoeg situaties denkbaar waar je zorg vanuit een andere invalshoek kunt benaderen. Bijvoorbeeld vanuit ‘geluk’. En dat geeft zoveel andere mogelijkheden.

Kijken naar wat wel kan
Mijn moeder (jong nog, 68) woont sinds enige maanden in een woonzorghuis vanwege een progressieve vorm van dementie. Iedereen die een naaste heeft met deze ziekte, weet dat er ontelbare beperkingen zijn of dingen die ook echt niet meer kunnen en daar kun je heel verdrietig van worden. De verzorgers die in het huis van mijn moeder werken, hebben echter telkens één ding voorop staan (uiteraard naast de zorg die nodig is) en dat is: kijken naar wat wél kan! Bijna nooit (ik kan niet eens één situatie noemen) wordt gezegd ‘dat kan/mag niet’. Altijd wordt gedacht vanuit wat wel kan en vanuit wat de bewoner gelukkig maakt. En vaak zijn de vragen die voor geluksmomenten zorgen maar klein: een favoriete film kijken, een ijsje eten, samen een fotoalbum doorbladeren.

Een mooi voorbeeld
En ja, natuurlijk weet ik dat de zorg kampt met geld- en tijdgebrek en er veel te weinig tijd is voor deze activiteiten. Maar daar tegenover hoorde ik laatst ook een mooi voorbeeld: een zorgorganisatie koos ervoor om niet iedere dag de kamers schoon te maken maar om de dag (zeg nou zelf, wie doet dat thuis iedere dag?!). En zo hield men tijd over voor de leuke, gewone, kleine dingen die ze samen met bewoners konden doen. En nee, ik weet dat het niet allemaal zo eenvoudig is zoals ik het hier nu neerschrijf. En ook ik heb de wijsheid niet in pacht. Maar ik vind het zo mooi om te laten zien dat door anders kijken (wat kan wél) het echt beter en leuker wordt. Niet alleen voor de bewoner, ook voor de familie, maar ook voor die hardwerkende verzorgers.

ORO
Hier moest ik aan denken toen ORO haar stakeholdersdag had. ORO is ook zo’n organisatie die hard aan de weg timmert met dát doen wat iemand gelukkig maakt. Niet denken in beperkingen maar in mogelijkheden. Dat geeft zoveel meer ruimte om dingen dan ook écht voor elkaar te krijgen. Dankjewel ORO dat wij een bijdrage mogen leveren aan jullie denk- en implementatieproces!

Samen de wereld een beetje gelukkiger maken!

Heidi Geven
Groep5700