Skip to content

Ik zit in mijn degelijke Duitse auto, rij over de Belgische landwegen en hoor een discussie over de verplichte inburgeringscursus voor migranten bij ons Nederland. Meer dan 50% heeft de toets niet gehaald. Het moet strenger, meer regels, zwaardere sancties.

Het verkopen van ons Nederlandse gedachtegoed

In gedachten denk ik terug aan de middelbare school. Ik was jong en alles was nieuw. Wilde leren en begrijpen hoe die wereld in elkaar zat. Met sommige vakken had ik wel iets; sport, natuurkunde, biologie. Maar dan geschiedenis: ik leef nu, die mensen zijn allang dood. Maatschappijleer: vakbonden en structuren die we met elkaar bedacht hebben. En dan godsdienstles; de verschillen tussen de religies, het aantal goden. Wat moet ik ermee? Lijstjes, jaartallen… en jawel, proefwerk weer gehaald. Lekker veilig kennis testen en goede score voor die leraar. ‘Liefde voor het vak’ bijbrengen?  Ik had een hekel aan die vent en aan het vak. Wat had ik eraan? Als die leraar mij nou eens had gevraagd waar ik van droomde, wat mij nu bezighield, waar mijn roots lagen. Dan had hij zeker een sleuteltje gevonden om zijn gedachtegoed aan mij te verkopen. Waarschijnlijk zou ik hem nu dankbaar zijn geweest, nu ik de hele wereld over reis.

De ander begrijpen

Wij zijn een exportland, producten verkopen kunnen we als de beste. De wereld rondreizen om onze waar te slijten. Dat is lekker gemakkelijk en veilig. De boel een keer vol zetten met onze handelsgeest, goed van ons. Maar wat moet eigenlijk die Belg, Eritreeër, Syriër met ons product? Als we niet begrijpen hoe zijn wereld in elkaar zit, waar hij naar op zoek is, gaan we nooit de juiste argumenten vinden. Koopt hij één keer, maar gaat hij ons Nederlandse product niet omarmen.

En dan ons Nederlandse gedachtegoed, wat we allemaal zo waardevol vinden. We krijgen het niet verkocht aan de migranten. Dus de Calvinistische aard volgen, meer regels, zwaardere sancties… Dat is lekker gemakkelijk en veilig, goed van die politicus. Maar gaat die migrant dat ooit kopen?

Luisteren

Misschien brengt luisteren ons verder. Wat hem nu bezighoudt, zijn roots, waar hij van droomt nu hij hier is, en misschien wel wat hem irriteert in ons kikkerlandje. Dan vinden we zeker argumenten die hem aanspreken in ons Nederlandse gedachtegoed. Daarmee verandert ons Nederlandse gedachtegoed niet, maar krijgt hij ’liefde voor het vak’, en gaat hij het misschien nog wel omarmen.

Een vrolijk en tolerant kerstfeest!

 

Dit vind je misschien ook leuk
RES-Groep5700
Het leven op aarde verandert. We zijn met meer mensen, er is minder regenwoud, meer stikstof en de temperatuur op aarde blijft stijgen. Daar moeten we samen wat aan doen. Met de Regionale Energiestrategie (RES) wordt er per regio in Nederland gewerkt aan een schone en gezonde leefomgeving. Dat is geen gemakkelijke opgave. Metropoolregio Eindhoven vroeg ons om de werkgroep Communicatie & Participatie te ondersteunen. Door draagvlak te creëren voor de energietransitie bij gemeenteraden en inwoners stappen we samen over op duurzame energie.
Open-Bedrijven-Route-DUB
Bedrijven stellen ons regelmatig de volgende vraag: ‘Hoe kom ik aan de juiste mensen op de juiste plekken?’ Of misschien denk je wel aan een uitbreiding. Waar vind je deze ‘missing pieces’ voor jouw organisatie? Hier komt vaak een stukje arbeidsmarktcommunicatie en/of social media marketing aan te pas… maar er is meer! DUB (Driessen United Blenders) opende zondag 24 februari tijdens de Open Bedrijven Route in Deurne haar deuren voor iedereen die wel eens een kijkje wil nemen achter de schermen. Bezoekers mochten bijna óveral komen; in de productieruimtes, laadruimtes,...