Skip to content

Vandaag is het precies een jaar geleden dat mijn eerste werkdag bij Groep5700 begon. Ik weet nog dat ik de kinderen naar school had gebracht en dat ik even in de auto tijd had voor mezelf om te bedenken wat ik nooit zou kunnen bedenken van tevoren; namelijk hoe de eerste dag zou zijn. Na 100 scenario’s te hebben uitgedacht, parkeerde ik mijn auto, liep naar de voordeur en belde aan – omdat ik op die eerste dag natuurlijk nog geen sleutel had.

Alleen luisteren

Kopje koffie, luisteren naar de verhalen van collega’s en zelf niet te enthousiast meteen al het hoogste woord hebben. Daar begon het al: verhalen delen. “We hadden een feestje dit weekend, heeft zoonlief lekker geslapen vannacht en jemig, wat ik toch heb meegemaakt!” Verhalen tijdens de koffie, die mij hielpen mijn nieuwe collega’s al wat beter te leren kennen. Het enige wat ik hoefde te doen, was luisteren.

Storytelling tastbaar maken

Wat ik toen nog niet wist, is dat verhalen continue terug zouden komen in mijn werk. Door Udo werd ik meegenomen in Storytelling, voor mij toen nog een ontastbaar begrip, maar wat de maanden erna steeds tastbaarder werd. Ik leerde wat prikkelvragen zijn, wat verhalen kunnen betekenen en dat een verhaal ophalen totaal iets anders is dan een interview afnemen. Ik mocht zelf verhalen ophalen, bij collega’s van een zorgorganisatie waar ik twee dagen in de week interim aan de slag ging als communicatieadviseur. Prachtige verhalen, die veel inzicht geven in de organisatie, die richting geven en die mij en vele collega’s raken. Deze verhalen gaan nooit verloren, ze blijven leven en er komen nieuwe verhalen bij. En weet je wat zo mooi is? Storytelling wordt daar stap voor stap tastbaar gemaakt; de verhalen worden gedeeld intern, samengesmolten tot een corporate story en zelfs vastgelegd in beeldmateriaal; sprekende foto’s met elk een eigen verhaal. Zo wordt Storytelling tastbaar.

Eén jaar later

Veel heb ik geleerd het afgelopen jaar. Niet alleen over hoe Storytelling veel voor bedrijven kan betekenen, maar ook voor mij zelf, mijn familie, vrienden. Als ik nu aan mijn dochters iets vraag en écht luister, dan vertellen ze verhalen. Verhalen die mij helpen hen nog beter te begrijpen.

Vandaag, 1 september 2016, breng ik de kinderen naar school en ga ik weer op weg naar Aarle-Rixtel. Ik parkeer mijn auto, loop naar de voordeur en steek de sleutel in het slot. Binnen hoor ik mijn collega’s praten; de eerste verhalen van de dag worden alweer gedeeld. “Goedemorgen! Koffie? Vertel……!”

Dit vind je misschien ook leuk
Mirte-blog-5700
In januari van dit jaar liep ik op een maandagmorgen naar kantoor, mijn eerste werkdag tegemoet. Ja, liep inderdaad, ik woon op 2 minuten afstand (!). Al snel kwam ik erachter dat mijn bij mijn vorige werkgevers aangeleerde gedrag niet goed aansloot bij dat van de groep mensen waar ik nu in terecht was gekomen. Tijdens mijn eerste week belde een oud-collega me op. Mijn antwoord op zijn vraag: “nee, die user story mag geclosed worden, die is meegenomen in de vorige sprint.” Na het telefoongesprek keken mijn nieuwe collega’s...
Deurne-kleurt-oranje-5700
Vorige week stond ik met mijn band Millers Inc. op het podium van de Kasteeltuinconcerten in Helmond. Wat hebben we genoten!! Veel dank aan het massaal toegestroomde publiek. En natuurlijk ook aan mijn collega’s, die halverwege nog een leuke actie hadden: 250 roze strandballen vlogen door het publiek. Een vakantiegevoel in ons eigen Helmond. Dit was voor mij echt een avond om nooit te vergeten. Wat muziek met ons doet Muziek kan je hart binnenstormen; je tot tranen ontroeren of intens gelukkig maken. Even helemaal uit je dak terwijl niemand...